پژوهش نامه نقد آراء تفسیری

پژوهش نامه نقد آراء تفسیری

انواع مقالات پذیرفتنی در مجله

تعریف مقالات مروری، ترویجی و پژوهشی

برای ایجاد وحدت رویه میان اعضاء تحریریه و داوران، و هم‌چنین برای آگاهی مؤلفان و خوانندگان محترم مجله لازم است مقالات پذیرفتنی در پژوهش‌نامۀ نقد آراء تفسیری تبیین شوند. گرچه در منابع مختلف تعاریف متفاوت یا مشابهی از این سه نوع مقاله می‌توان دید، برای جلوگیری از قضاوت سلیقه‌ای دربارۀ مقالات و رفع سوءتفاهم‌ها لازم است برپایۀ مفاهیمی دقیق میان این سه نوع مقاله فرق نهاده شود.

 

1. توضیح مفاهیم بنیادی

 

زمینۀ بحث: هریک از شاخه‌های اصلی یا فرعی علوم و معارف بشری مختلف را می‌گویند که برپایۀ تلاش عالمان آن علوم و معارف در سطح جهانی، انباشتی از مفاهیم مرتبط با هم‌دیگر در آن‌ها پدید آمده باشد، پرسش‌هایی دربارۀ ماهیت هریک از آن مفاهیم یا ربط هریک از آن‌ها با دیگری مطرح شده باشد، منابعی مرتبط با آن مفاهیم و پرسش‌ها شناخته شده باشد، و پاسخ‌هایی نیز به این پرسش‌ها داده شده باشد یا دست‌کم احتمالاتی در مقام پاسخ به آن‌ها مطرح شده باشد. مثلاً، تاریخ‌گذاری روایات، تأثیر حکومت اموی بر جعل روایات، نقش امامان شیعه (ع) در حفظ حدیث نبوی، و امثال آن‌ها که شاخه‌هایی از بحث تاریخ حدیث محسوب می‌شوند را باید زمینه‌هایی برای بحث دربارۀ تاریخ حدیث تلقی کرد.

 

مسئله: به هر ابهامی گفته می‌شود که بالقوه یا بالفعل از یک نگاه روشمند و علمی برای عالمان یک زمینۀ بحث در سطح جهانی دربارۀ ماهیت مفاهیمِ آن زمینۀ بخصوص یا دربارۀ پیوند آن مفاهیم با هم‌دیگر قابل‌طرح باشد.

 

نظریه: به پاسخی روشمند و علمی و نوآورانه (در سطح جهانی) گفته می‌شود که با نظر به منابع مرتبط با یک زمینۀ بحث یا حتی منابعی که هنوز به آن زمینه مرتبط نشده‌اند اما می‌توانند معتبر و بازگویندۀ حقیقتی دانسته شوند به مسئله‌ای در آن زمینه داده شده باشد.

 

2. تعریف انواع مقاله بر اساس نسبت آن‌ها با نظریات علمی

مقالۀ مروری: مقاله‌ای است که در آن نظریه‌پردازی علمی نمی‌شود؛ بل‌که صرفاً همه یا بخشی از داده‌ها و منابع دست‌اول یا دست دوم و آراء مرتبط با یک زمینۀ بحث یا مرتبط به پاسخ سؤال بخصوصی تفسیر و دسته‌بندی و توصیف و نقد می‌شوند.

 

مقالۀ ترویجی: مقاله‌ای است که در آن روشی یا منبعی یا رویکردی برای تحلیل یک مسئله بازنموده، و احتمال تأثیر آن روش یا رویکرد یا منبع بر نتایج تبیین می‌شود؛ بدون آن‌که نظریه‌ای ارائه یا آزموده شود.

 

مقالۀ پژوهشی: مقاله‌ای است که در آن نظریه‌ای علمی مطرح یا نقد علمی و روشمند می‌شود.

 

3. توضیح تعریفات یادشده

در مقام توضیح بیش‌تر، لازم است قدری با مراحل مختلف توسعۀ دانش‌ها آشنا شویم. اگر در زمینه‌ای تا کنون هیچ پژوهشی صورت نگرفته است اول باید مطالعات بنیادی صورت گیرند (مثلاً تصحیح نسخه‌های خطی، فهرست‌نویسی نسخه‌ها، گردآوری شواهد و امثال آن‌ها). همۀ این کارها نیز مستلزم آگاهی از مهارت‌هایی برای گردآوری داده‌ها هستند و در بعضی از آن‌ها مراعات استانداردهای نگارش علمی بسیار مهم است. کسی که باید بسیار بگردد تا رد یک نسخۀ خطی را در کتاب‌خانه‌ای خصوصی بزند، یا تشخیص دهد که تصحیح فلان نسخه اولویت دارد درواقع دارد نظری علمی بر پایۀ مطالعاتی می‌دهد.

 

بعد از این‌که مطالعات بنیادی صورت گرفت، به‌مرور توجه اهل علم به پدیده یا پدیده‌هایی جلب می‌شود. آن‌ها سعی می‌کنند ارتباط مفاهیم و شواهد جدید با نظریه‌های دانشمندان پیشین تبیین کنند و نشان دهند این شواهد جدید آیا مؤید دیدگاه‌های پیشین است یا ردکنندۀ آن. چنین مطالعاتی از جنس مطالعات نظری است. حال، اگر کشف توافق یا ناسازگاری مطالب جدید چیزی بود که در سطح جامعۀ علمی جهانی جدید تلقی می‌شد، گوییم یک پژوهش اصیل روی داده و مطالعه‌ای پژوهشی تألیف شده است.

 

وانگهی، اگر مطالعه‌ای به کشف توافق یا ناسازگاری شواهد جدید با آرائی انجامید که در سطح جهانی مقبولیتی نداشتند و صرفاً در یک جامعۀ علمی محدودتر (مثلاً جامعۀ اهالی یک علم بخصوص در سطح کشور) شناخته بودند، گوییم مطالعه‌ای ترویجی صورت گرفته است. هم‌چنین، مطالعه ترویجی خواهد بود اگر در آن رویکردهای روش‌شناختی مشهور یا کم‌شهرت ارزیابی و دسته‌بندی شوند، چارچوب‌های مفهومی برای تطبیق و گسترش تحقیقات گذشته ایجاد گردد، و بینش‌های پژوهشی، شکاف‌های موجود و جهت‌گیری‌های احتمالی تحقیقاتی آینده شرح داده شوند.

 

بعد از توسعۀ نظریه‌پردازی‌ها، اگر در زمینه‌ای آراء مختلف پدید آمد و افرادی با زبان و اصطلاحات مختلفی آرائی بیان کردند و احیاناً هرکدام هم به شواهدی متمسک شدند، لازم خواهد شد کسی آراء پراکنده یا شواهد گسترده را دسته‌‌بندی کند یا آراء برخی افراد را بر اساس شواهد افراد دیگر بسنجد و نقد کند تا بهتر بشود از بحث در آن زمینۀ بخصوص نتیجه گرفت. همۀ‌ این تلاش‌ها از جنس مطالعات مروری خواهند بود. به‌طبع چنین مطالعاتی برای آن‌که افراد بتوانند با مطالعات دست‌اول قبلی ارتباط بهتری برقرار کنند و درک شفاف‌تری از آن‌ها داشته باشند لازم است.

 

در مقالۀ مروری کوشش می‌شود برپایۀ آن‌چه برای عالمان یک زمینۀ بخصوص مشهور است: ابهامات تعریف برطرف شوند، محدودۀ موضوع مشخص گردد، یک نمای کلی یکپارچه و ترکیبی از وضعیت فعلی دانش ارائه شود، ناسازگاری‌ها در نتایج قبلی و توضیحات احتمالی اسباب و علل آن ناسازگاری‌ها شناسایی شوند.

 

4. انواع نوآوری علمی

یک مقالۀ علمی دربردارندۀ مطالعۀ روشمند و استاندارد و نوآورانه در یک زمینه است. نوآوری علمی در یک مقاله می‌تواند در سطوح شش‌گانۀ زیر اتفاق بیفتد:

 

1) تبیین زمینۀ بحث به یکی از روش‌های زیر:

1-1)‌ مرور سیستمی: مرور و و مقایسه و دسته‌بندی همه یا بخشی از شواهد و داده‌های بازمانده دربارۀ یک مسئله که عالمان برای پاسخ به سؤالات علمی باید آن‌ها را بشناسند؛ به شرطی که از نگاه عالمان آن حوزه ارتباط آن داده‌ها و شواهد با زمینۀ بحث کاملاً واضح و مستغنی از بحث باشد و کشف آن داده‌ها یا دسته‌بندی‌شان نیازمند نظریه‌پردازی و کاربرد روش‌های پیچیدۀ علمی برای مدیریت داده‌ها و تفسیرشان نباشد. در این شیوه دانش و تولیدات علمی دوران معاصر مرور نمی‌شود؛ بل‌که منابعی که دانش فعلی بر اساس‌شان شکل گرفته است مرور می‌شود.

 

1-2) مرور تاریخی: مرور و مقایسه و دسته‌بندی همه یا بخشی از دیدگاه‌های دورۀ پیشامدرن و پاسخ‌های کهن به یک مسئله یا نقد همه یا برخی از آن‌ها؛ به شرطی که آن دیدگاه‌ها از نگاه عالمان آن حوزه نوعاً آرائی شناخته و قابل‌انتظار باشند و بازخوانی آن‌ها نیز با مروری ساده ممکن باشد و نیازمند نظریه‌پردازی نباشد.

 

1-3) مرور ادبیات: مرور و مقایسه و دسته‌بندی نظریات همه یا برخی عالمان مدرن که برپایۀ روش‌های علمی نوین پاسخی به مسئلۀ بحث گفته‌اند (مرور ادبیات بحث)؛ به شرطی که آن نظریه‌ها از نگاه عالمان آن حوزه کمابیش شناخته‌شده باشند؛ نه این‌که در عرف آن حوزۀ علمی ارتباط آن نظریه‌ها با حوزۀ بحث امری ناشناخته باشد. هدف آن است که معلوم شود چه آراء و روش‌های علمی در مقام بررسی یک زمینه از بحث ارائه شده، و چه منابع و مقالاتی تألیف گردیده است.

 

  1. طرح سؤال به نحو روشمند و علمی و مستدل در یک زمینه یا دربارۀ بخشی از داده‌های موجود در یک زمینه (احتمالاً برپایۀ نقد شواهد دست اول بحث یا آراء عالمان دورۀ پیشامدرن)، یا تبیین روشمند و مستدل بایسته‌های پژوهش در یک زمینه و توضیح مستدل ثمرۀ نظری پژوهش در آن زمینه و کمکی که به حل مشکلات علمی می‌کند؛ خواه این طرح سؤال با هدف اصلاح ذهنیت دانشوران در سطح آکادمیای جهانی صورت گیرد یا هدفِ اصلاح ذهنیت‌ها را در سطح خردتر را دنبال کند.

 

  1. توضیحِ این‌که چه‌طور می‌توان پاسخِ پرسش یا پرسش‌هایی در یک زمینه را با بهره‌جویی از رویکردها و روش‌های دیگر علوم یافت، توضیح ثمرۀ عملی کاربرد یک روش یا رویکرد، و طرح احتمالاتی در پاسخ به یک سؤال با فرض این‌که آن روش یا رویکرد به کار گرفته شود، یا ارائۀ یک روش یا منبع جدید که می‌تواند احتمالاً برای پاسخ به آن سؤال مفید باشد؛

 

  1. ارائۀ نظریه‌ای جدید (در سطح جهانی) و مستند و مستدل و روشمند در پاسخ به یک سؤال در سطح جهانی، بازخوانی دیدگاهی کهن، تفسیری جدید از یک نظریه، طرح یک دسته‌بندی جدید و امثال آن‌ها، به نحوی که برای جامعۀ یک علم بخصوص در سطح جهانی جدید باشد و دست‌یابی به آن مستلزم کاربرد روش‌های مدیریت داده‌ها و انتخاب روشمند نمونه‌ها باشد.

 

  1. ارائۀ نقدی جدید (در سطح جهانی) به نحو مستدلّ و روشمند و علمی بر نظریات مدرن و ادبیات بحث؛

 

  1. ارائۀ شواهد جدید و نویافته به نفع یک نظریۀ‌ مدرن پیشین و در مقام رفع اشکال از یک نظریه و پاسخ به نقدی بنیادی بر آن.

 

  1. نسبت مقالات مروری و ترویجی و پژوهشی با نوآوری علمی

اکنون می‌توان گفت اگر در مقاله‌ای نوآوری از نوع 1 و 2 روی بدهد آن مقاله مروری است. اگر نوآوری از نوع 3 روی داد آن مقاله ترویجی است، و اگر نوآوری از نوع 4-6 اتفاق افتاد آن مقاله پژوهشی است.

 

تبصرۀ 1: در یک مقاله ممکن است چند فعالیت نوآورانه از جنس فعالیت‌های نوع 1-6 روی داده باشند. ملاک در تعیین نوع مقاله آخرین سطح است؛ یعنی اگر در مقاله‌ای نوآوری از جنس 1 و 4 هر دو روی داده بود، مقاله از نوع 4 تلقی می‌شود.

 

تبصرۀ 2: مروری، ترویجی یا پژوهشی ارزیابی کردن یک مقاله صرفاً توصیف نوع مقاله است و حاوی هیچ‌گونه ارزش‌گزاری بر کیفیت کار نیست. یک مقالۀ مروری ممکن است باکیفیت و بسیار تأثیرگذار باشد؛ اما یک مقالۀ پژوهشی ممکن است بی‌کیفیت باشد و تأثیر ماندگاری بر توسعۀ دانش نگذارد. ضمناً، اغلب توسعۀ پژوهش‌های نظری در یک حوزه بدون توسعۀ مطالعات مروری و ترویجی به سرانجام نمی‌رسد. ازهمین‌رو، گاه در مجلات و مؤسسات برجستۀ تحقیقاتی از پژوهشگران مجرب و سرشناس خواسته می‌شود با نگارش یک مقالۀ مروری یا ترویجی در زمینه‌ای، بستر لازم برای توسعۀ پژوهش‌ها را فراهم کنند.

 

 6. نسبت مقالات یادشده با داده‌های دست‌اول و دست‌دوم

مقالۀ مروری: آن است که در آن بدنۀ اصلیِ داده‌های خام مرتبط با یک بحث (اطلاعات برگرفتنی از منابع دست‌اول یا آرائی خارج از آکادمی‌های مدرن) یا بخشی از آن بدنه بازشناسی و دسته‌بندی و ارزش‌یابی می‌شود.

 

مقالۀ ترویجی: آن است که در آن داده‌های دست‌دوم مرتبط با بحث (یعنی همان ادبیات بحث یا آراء محققان مدرن) یا رویکردها و روش‌های معمول برای پیش‌برد بحث بازشناسی و دسته‌بندی و ارزش‌یابی می‌شود یا پیش‌نهادی برای توسعۀ بحث بر اساس رویکرد یا روش شناخته ولی نامعمولی در فضای بحث یا منبعی که تا کنون موردتوجه قرار نگرفته است عرضه شود؛ بدون آن‌که پاسخی فراتر از احتمالات کلی برای سؤالات مطرح در ادبیات بحث تولید شود.

 

مقالۀ پژوهشی: آن است که در آن علاوه بر فعالیت‌های مروری و ترویجی یادشده، رویکرد یا روشی جدید برای تحلیل داده‌های اولیه یا نقد ادبیات بحث کشف شود یا داده‌های دست‌اولی خارج از بدنۀ اصلی یک بحث به میان کشیده شود، یا طبقه‌بندی جدیدی از مباحث، تقسیم‌بندی جدیدی از مفاهیم، تفسیر جدیدی از یک داده، مثال جدیدی برای یک نظریه یا مثالی در مقام نقض آن نظریه مطرح شود و بر پایۀ این فعالیت‌ها نظریۀ جدیدی عرضه یا دیدگاه‌های قبلی نقد شود.

 

7) مثال‌هایی برای ایجاد وحدت رویه در ارزیابی نوع مقالات علمی

 

  1. فرض کنیم کسی مقاله‌ای بنویسد و در آن این سؤال را مطرح کند که «واژۀ نمل در قرآن و روایات به چه معنا ست»، و بعد اقوال مفسران و لغویان مختلف دربارۀ کاربردهای واژۀ نمل در قرآن و روایات را مرور کند و نتیجه بگیرد کاربرد این واژه در متون دینی به همان معنای مورچه است که همه می‌دانند. یک چنین مطالعه‌ای اساساً مطالعۀ علمی از هیچ‌یک از سه نوع یادشده نیست. مقالۀ مروری مقاله‌ای است که در آن منابع و آراء مرتبط با یک زمینۀ بحث یا مرتبط به پاسخ سؤال بخصوصی در آن زمینۀ بحث بازخوانی و دسته‌بندی و توصیف و نقد می‌شوند. در این مقاله گرچه منابع و آرائی مرور شده‌اند؛ اما این منابع و آراء به هیچ زمینۀ بحثی مرتبط نشده‌اند و بحث دربارۀ آن‌ها ثمرۀ نظری مشخصی دریک زمینه به بار نمی‌آورد. این مقاله به همین دلیل ترویجی یا پژوهشی هم نمی‌تواند باشد.

 

  1. فرض کنیم کسی برود و در منابعی که اصلاً دیگران حتی تصور نمی‌کرده‌اند می‌تواند به زمینۀ بحثی مرتبط انگاشته شود مباحثی بیابد که به آن زمینۀ بحث مرتبط اند. مثلا، کسی مقاله‌ای بنویسد با عنوان «آراء تفسیری صائب تبریزی»، بعد، با مرور اشعار وی همۀ آراء او در تفسیر آیات قرآن را گردآوری کند و ربط این آراء تفسیری را با پرسشی در زمینۀ بحث نشان دهد. اگر کار وی در همین سطح محدود شود نباید مقالۀ او را مروری دانست. مقاله وقتی مروری است که در آن آرائی نوعاً شناخته برای عالمان یک زمینۀ بحث مرور شود؛ نه وقتی منبعی جدید برای بحث یافت می‌شود. این کوشش را باید از جنس مقالات ترویجی دانست. وانگهی، اگر مؤلف از گردآوری فراتر برود و احتمالاتی در پاسخ به مسئلۀ بحث بر اساس این منبع جدید ارائه کند هم‌چنان کار در سطح ترویجی ارزیابی می‌شود. اگر از مطرح کردن احتمال فراتر رفت و توانست آن احتمالات را به نحوی مستدل و روشمند پشتیبانی کند کارش از جنس نظریه‌پردازی، و مقاله‌اش پژوهشی خواهد بود.

 

  1. گاه ممکن است کسی مقاله‌ای ظاهراً شبیه مقالات پژوهشی بنویسد، در آن ظاهراً پرسش‌هایی دربارۀ یک موضوع مطرح کند و بعد بخواهد با مرور منابعی پاسخ آن پرسش‌ها را بیابد؛ اما عملاً حرف‌هایی را بزند که به تولید هیچ آگاهی جدیدی نینجامد. اگر چنین شود آن مطالعه فاقد ارزش پژوهشی است. فرض کنیم کسی مقاله‌ای در توضیح روش تفسیری صائب تبریزی بنویسد و در آن بخواهد ثابت کند که صائب در مقام تفسیر قرآن از روش‌های مختلف همۀ مفسران بهره جسته است. در مقام قضاوت دربارۀ ارزش علمی این مقاله باید سریع به این توجه کرد که مؤلف بحث خود را به چه زمینه‌ای مربوط کرده است. مثلاً، اگر زمینۀ بحث مؤلف تاریخ تفسیر باشد، انتظار می‌رود از بحث دربارۀ روش صائب تبریزی به آگاهی جدیدی دربارۀ تاریخ تفسیر دست یابیم. اگر ببینیم از این مطالعه آگاهی جدیدی در زمینۀ تاریخ تفسیر حاصل نمی‌شود نمی‌توانیم این مقاله را در حوزۀ تاریخ تفسیر پژوهشی بدانیم.